Блаженный юг сегодня ветром нежным
над морем веет, волны погоняя
туда, где дом мой, где земля родная,
к родимым долам и холмам прибрежным.

О! мой привет приютам безмятежным,
да будет свят покой долин и взгорий;
целуйте, волны, челн рыбачий в море,
прильни, о ветер, к щечкам белоснежным.

И ты, гонец весны, к родным местам
лети, мой пестрокрылый, в поднебесье,
на север лето песнями зови;

а если встретишь ангелочка там
в шапчонке с кистью, в домотканой пейсе,
пропой, о дрозд, привет моей любви.

Nú andar suðrið sæla vindum þýðum.
Á sjónum allar bárur smáar rísa
og flykkjast heim að fögru landi ísa,
að fósturjarðar minnar strönd og hlíðum.

Ó, heilsið öllum heima rómi blíðum
um hæð og sund í drottins ást og friði.
Kyssið þið, bárur, bát á fiskimiði.
Blásið þið, vindar, hlýtt á kinnum fríðum.

Vorboðinn ljúfi, fuglinn trúr, sem fer
með fjaðrabliki háa vegaleysu
í sumardal að kveða kvæðin þín!
Heilsaðu einkum, ef að fyrir ber
engil með húfu og rauðan skúf, í peysu.
Þröstur minn góður, það er stúlkan mín.