290Lokrur.

1. 15v:17Mɪᴇʀ hefr uænnuzt lauka lind
lukta sorg j Havldar vind;
heyri2 enn mæta menia nornn,
ꜳ medan ec uakta heiten forn3.

2. Ꝏden red firi ꜳsa þiod,
ỏllum veite stuma hliod,
þeingjll gaf sa þegnum sigr,
þeim er baru at hillde uigr.

3. Fiolnes þotti ferdin sterk,
furdu giorn vid hreyste verk;
alla list bar Þor af þeim,
þeingil huernn er soktu heim.

4. Allir hræduzt Yggiar nid,
orku neytte hann jafnan vid;
þauglir4 flydu þussar land,
þegar hann tok ser Miollne j hand.

2915. Loke var nefndr Þvndar þræll,
þrottar laus enn ecki dæll,
huar sem Biorn til bygda for,
bra hann sier æ uid brogdin stor.

6. Þor nam fretta Nalar nid:
„nu mun þurfa bragda vid,
nidzkan uillda ec nafna þinn
næsta hitta, kompan minn.

7. Wt gordvm fra ec at audling rædr,
eingi uisse hanns fodr ne mædr,
Fiolnes þion skal fara med mier,
flesta kanttu leika þier.“

8. Loka var ecki lett vm suaur:
„litt henttar mier þesse faur:
hefr þu frett at hann er troll,
hrædazt næri flogdinn oll.“

9. Yggiar suarade arfe snar:
„ef þu kemr j nockvrt skar,
þa skal ec byckian biarga þier,
bu þic skiott ok far med mier.“

10. Þor bio heiman þeira ferd,
þurfte huorki skiold ne suerd;
hamaren tok ok hafra tuo,
hvergi matte slikan5 fa.

11. 16rFyrdar sottu langa leid,
Loke ꜳ gongu enn Þor i6 reid;
Lodr kuedz at lycktvm sia
litid hus ok garda sma.

12. Þor at garde þessvm snyr,
þar stod vte fleina Tyr;
karll er blidr en kerlling glod:
„kostr er ydr at þiggia lavd.“

29213. Bỏrnn hefr att sier bonden tuo,
brigdu uæn eru syskenn þau,
Þialfa7 nefne ec þrætu8 biod,
þussa kyns er Rauskua fliod.

14. Þialfe geck ok Þor j sal,
þrifligt toku ʀeckar tal;
heidarlaus drap hỏdnv brædr
hænis uinr ok kyndu glædr.

15. Þegar at fram bar fædslu skavd
folke Þor til veizlv baud;
oflgum uar þa eigi leitt
Ullar mag9 at snæda feitt.

16. Gester atu geitar jod,
gleyptu bæde holld ok blod;
Þialfe giorde at liosta legg,
lysta giorer til mergiar segg.

17. Geymir ecki Þor um þad
þagtj bein j10 odrum stad;
Balldrs frænde breytte suo,
breide sidan11 stokrnar ꜳ.

18. Þegar hid dyra Dollings12 sprvnd
drogzt j burttu af13 stiornv grvnd,
kappar stodv j klæde14 sin;
komin er þesse fregn til min.

19. Meniu15 dolgr en matke16 þreif
Miollnir sier j oglis kleif,
uigir beinen barma kids;
bra þvi harre opt til lids.

29320. Buckar giordu at bænum þeim,
badir lifa aptr j heim;
jlla bar sinn eftra fot
annar hafr vid meidzlen liot.

21. Þor uard ei vid þetta frynn,
þungar let hann siga brynn;
garpren red med gilldan kraptt
greipum17 þrifa Miollnirs skaptt.

22. Sionir hueste Sifiar ver,
svo gengr opt ef jlla fer;
herdir geck ur huerium lid,
huitnna toku hnuarnir18 uidα.

23. Klokr taladi karll uid Þor,
kneyfilega19 med ordum for,
„suo uil ec20 heill at ec sættir byd
sialfum þier firi heima lyd.“

24. Saudungs anzar sifiar blod,
sidan tynde ollum mod:
„Þialfe vil ec at þione oss
þrysteligr ok seima Hnoss.“

25. Karll uar eigi j suorunum seinn,
segir at Þor skule rada einn,
rỏskr fylgdi bauga Balldr
Boluerks syni21 um allan alldr.

26. Eyddizt þann ueg yta spiall,
asa uordr er sattr ok karll;
Þialfe biozt ok þrifligt sprvnd
þessv næst med Yggiar kund.

27. Rymr for burt med ʀecka sin;
ʀausa ec þanveg Ygiar uin;
eptir lagdi kiappa22 kyn
Kialars nidr hia brodda hlyn.

29428. Ytar gengu allt til nætr,
ecki feingu holdar sætr,
dagren leid en Dỏrlings mær
dottir Ottars myrkrit fær.

29. Skatnar fundv j skogi sal,
skreyttr uida navdrv dal,
hagligt lizt þeim hurda dyr,
Hlodu fostri j skalan snyr.

30. Ræfr er sterkt ꜳ ʀanne þui
ʀeckar gengu skalan j,
bysna har ok breidar dyr,
bragnar litu ei slikan fyr.

31. Nytar taca23 þar nad ok suefnn
naudrv landz ok hringa Gefnn.
Hier skal duerga davda lausnn
detta nidr ok orda þausnn.

1. Eɴ skal leysa læges hun24
Litar j odrv sinne;
mier er eigi hægt um trygdar tun,
at telia asa minne.

2. Þar vil ec reisa Fundings far,
fleygir Draupnes sueita
skeliungs þeim25 16vj skala uar
med skatnna sinna teita.

3. Þegar at fyrdar festa blund,
framir j uisku hollum,
sa kom uindr ꜳ uida grund,
at26 ueifdi j27 ranne ollum.

2954. Meidir uakna ꜳ midre nott
mens ok stodu28 j klæde;
skalen allr ok skogren þratt29
skalf sem leike30 ꜳ þræde.

5. Fyrda lid uar fare meitt,
fyllt af sutar jdiv,
hier ser31 borgar32 hreyse eitt
hitta j ranne midiv.

6. Loke var hverge af hrædzlu kyr,
hann hliop þar inn med Þialfa;
Eindridi settizt sialfr j dyr;
sueit tok oll at skialfa.

7. Dreingir suofu um dokkva natt,
dagr tok miog at sigra;
folkit33 biodz34 til ferdar bratt35
ok fysir hardra vigra.

8. Skessu dolgr36 fra skala ueik
skamt med sina grana;
leitt hann þa huar at lꜳ uid eik
lofdungr37 hamra ranna.

9. Firnna liotr ok at fæstu uel
er flassi þesse skaptr,
bysna digr ok blar sem hel;
ber þat eingen aptr.

10. Biarge likt var Bauga nef,
bivgt sem hornnit hrvta;
furduligann bar fulan þef
ur fylke38 hellis skuta.

29611. Augu hans39 sem hallar tueir,
hoku bar miofa ok langa,
munnen sogdu mestan þeir,
miog tok ut ꜳ uanga.

12. Allir negll sem arnnar klær
ꜳ jrpu faka suellte,
skogudu vr hofde tennr tuęr
trollz sem j uille gellte.

13. Allr uar hann um beinen ber
ok blar sem hrauns ꜳ renne,
holdum leizt hann hrædeligr
helldr enn segia nenne.

14. Digran hafdi Stumir staf,
stỏng feck uarlla hære;
hvedrvngs arfen hraut ok suaf,
hristezt jordenn næri.

15. Wedrit40 stod suo41 eikum j
Ams af goma ranne,
skyniar Þor at skale af þvi
skalf ok Yggiar suanne.

16. Tiʀ bar Þor af trollum opt,
tok hann Miollnir hondu42,
hann greip43 sin hamar med grimd ꜳ lopt,
Glam44 uill suipta ondu.

17. Flagdit ꜳ vit flærdir skilt,
Fleckr tapade blundi;
Uignis fostra45 uerdur bilt,
at uega at biarga lunde.

29718. Wpp red setiazt leidiligr,
lagliga kuaddi hann dreingi:
„eflizt heidr ok ydar uegr46
Asgardz manna leingi.“47

19. Þundar arfe þagdi ei uidr,
Þor nam slikt at fretta:
„holdum skyr þu Hafla nidr
heite þitt af letta.“

20. „Skrimner kalla skatnar mig,
skildu huad ec jnne,
hvertt til landa lystir þig
at leita asa sine48.“

21. „Þess skal ec sækia fylkirs fvnd,
er fyr uan sigr til dada,
firi Utgordvm med jtra lund
avdling atte49 at rada.“

22. „Holda get ec at hindre þrott
at heyia leik uid tiggia,
meidar giordu malms50 j nott
j minum hanska at liggia.

23. Þar sem fyrdar fvndv j niol
fleydrar hiort af skala,
þar hefr giort med greipar skiol
gilldan þumlung Hala.

24. Skortir eigi at skioldung pris
skyra fæde uarga,
grettis bol ok greipar js,
gumna stora ok marga.

25. 17rEcki ber þu afl uid þeim,
eydir dynv linna,
betra er þier at hallda heim
helldr en kong at finna.

29826. Boga mun uerda skelfi skamt
skotnum þeim til klækia;
þo skulum beigla badir samt
budlung heim at sækia.“

27. Þessu jata51 Þor nu list52,
þat er j gonlar minne;
alla bindur yta uist
Aurnir slett at sinne.

28. Skrimnir sagdi skotnum leid,
skog uar mest at ganga;
flestir hrædduzt hamra meid
hreytendr53 oglings landa.

29. Ide geck so alldri seintt
ỏrva þings firi reidi,
eigi horfde Aurnir beintt,
vndan bar hann ꜳ skeidi.

30. Þegar at huarf af hialme54 dvergs
hlyrnnis55 glod af fiollvm,
þa tok ræser ranna bergs
reckum nattstad ollum.

31. Skrymnir tekr56 so skiott til ordz,
skaud uill nadir þiggia:
„nv mega gumnar ga til bordz,
geing ec medan at liggia.“

32. Þeira uist nam þrifa geyst
Þundar arfe en sterke,
ỏnguan hnvt gat Atlle leyst,
as uar linr j verki.

33. Ecke feck um aptan mal
asa vordr at snæda,
Skrimnis bond eru skorp sem stal,
skavzt honum af þvi fæda.

29934. Þa uard57 Eindride ognar styggr,
ollden miste kæte,
gessen hraut so glivfra Yggr,
at gall j hveriu stræte.

35. Miollnir sette Þor j þvi
þvngan liotum Bauga,
hoggit kom þat havsen j,
hamaren sock at avga.

36. Waknar Þrymr vid þenna leik,
þiodar spurde hann stefnne:
„huort mvn brvm eda barit af eik
bregda uorum suefne?

37. Lauf þat giorde liten dett,
liezt ꜳ heila þyfe;
hvortt er Fiolnes folkit mett?“
flagda spurde hann skyfe.

38. Saudungs arfenn sannar þat:
„sueit hefr snætt med pryde;
Aurnir sofdu j annan58 stad
en ec59 med mina lyde.“

39. Fliott rann suefn ꜳ syrpu uer,
sueit tok oll at skialfa;
hamre laust ꜳ heila ker
hrvnþueings60 eisv bialfa.

40. Herda nam þa hoggit sitt
Herians bur uid uanga;
hamarin sokk ꜳ hlyrit61 mitt,
haus uard sundr at ganga.

41. Waknar Amr j annad62 sinn,
yglldr ok strauk vm skalla:
„munde af eikum mier ꜳ kinn
mylsnan nockur falla?“

30042. Þa uar komit at dyrum dag,
dock huarf nott af fiollum;
Þiassa gefr hann þridia slag,
þat uar mest af ollvm.

43. Hloridi sparde ecki af
Idia geigr at uinna;
hamaren sock ok hendr ꜳ kaf
ok hulde skaptit stinna.

44. Hraudnir spurde ok hreyfdi sig,
huad þa væri j leikum:
„huortt mvnv fuglar fella ꜳ mic
fagra laufit af eikum?“

45. Skyran ser63 hann skyia elld
skina fliott ꜳ gerdar:
„þier munud gista at grams j kvelld,
gerizt oss mal til ferdar.

46. Þier skulvt lata lagt um ydr
Loka64 j uænne hollv;
ella fa þier sneypv ok snydr
snyrte menn med ollu.

47. Nu mun ec huerfa65 nordur66 ꜳ leid,
nog ber ydr til sorgar;
skilzt ec hier vid skiallda meid,
skamtt er nv til borgar.“

48. 17vSkrimnir huarf ꜳ skog j braut;
skamt uar þess at bida,
mætir67 sav er morkena þraut
micla borg ok frida.

49. Glosat uar firi geira68 Hlin
Gauzs hit þridia minne;
hier mvn falla Fiolnes uin,
þat fæzt eigi leingr at sinne.

1. Semia mun ec nv suerdi mals70
Sudra71 hnaur enn þridia;
mic red garda grvndar als
Gerdr72 nv sliks at bidia.

2. Nv hefi ec giorfa Grimnes skeid
goms j lagu nauste;
fyrvm73 sokti fast ꜳ leid
fylkes sonrenn hravsti.

3. Bolverks arfen buen slægd
borg fan harlla dyra;
þar mvn Loke med list ok frægd
londum eiga at styra.

4. Sav þeir garda ok grindhlid stor
greypt med lasum sterkum;
þa uar leiden lukt firi Þor,
lokit er snilldar verkum.

5. Suo uar bvit um borgar hlid,
biltt uard at74 at ganga;
ute hneptezt Atlla lid,
ecki bar til75 fanga.

6. Grinden huer uar76 greypt uid stal,
gefazt mun þeim til klækia,
Birnne þotte meir en mal
milding heim at sækia.

7. Suo var grinden geyse stinn,
giorer þeim ecki at knyia,
smugv þeir mille spalana jnn,
speckt tok þeira at flyia.

3028. Þeir sa standa storra holl,
styrkta grvndar beinvm,
su uar skipud af skotnum oll
ok skreytt med dyrum steinum.

9. Þegnar stigv j þenna sal,
Þor geck fystr af aullum;
fylkes sa hann þar fyrda ual,
folk var martt ꜳ pỏllvm.

10. Budlung77 sa hann j brima þeim
bvstar sitia rikan;
þess for Atle hvergi vm heim,
at hilme fyndi78 slikan.

11. Kappen geck firi kongen hvatt
ok kvaddi sidan tiggia;
budlung tok þa brognvm glatt
ok bydr þeim sæte at þiggia.

12. „Hvadan kom lydr um land til min?“
Loke nam sliks at fretta;
asar skyrddu odul sin
orfa Þvnd af letta.

13. Kongr spurde kempr en,
kænn vid geiren snarpa,
hvortt þeir uęri menta menn
mestir allra garpa.

14. Odlung79 fra ec suo ordum ueik,
asar urdu hliodir:
„hafe þier nockvrn listar80 leik
langt yfer adrar þiodir?“

15. Suaradi Lodr, en sueit var kat,
sa ma færstu leyna:
„þreyta mvn ec uid þegnna ꜳt,
ef þat uill nockr reyna.“

30316. „Þo erttv skavd ꜳ skemtan beinn,“
skioldung tok at ræda,
„Loge mvn heita litell suein,
læt hann vid þic snæda.“

17. Saudungs fostri, suangr ok mior,
sagdizt uera til reida;
gillt kom slatr af gomlvm þior
grams j holl so breida.

18. Þar kom Logi ꜳ þetta mot,
þrautar uinnv atti;
glopar reyndu goma spiot,
gleypti huor sem matte.

19. Fiken giordizt fylkirs sueinn,
flest uard upp at ganga,
gleypte hann knifa ok giorvoll beinn81
ok girntezt þo til fanga.

20. Þegar at snapa snæding þraut,
stortt bar þeim til uita,
Lodur uard at leita j braut82;
Logi sueinn uill hann bita.

21. 18rLægra taldi laufa heggʀ
Lopt ur þeira starfe:
„verra83 mun annar ædre seggr
en Farbauta arfe.“

22. Pretten lyste platu meid
at profa mentir gesta;
Þialfe sagdiz skiotr ꜳ skeid
ok skræmazt langt yfir flesta.

23. „Huga sueinn verda hlavpenn tid,“
hiorfa talar so reidir,
„reyna megi þid ras um hrid
ʀeckur ef þic til beidir.“

30424. Þialfe kuedz ꜳ þessare stund
þetta buen at þreyta;
mattv badir ꜳ milldri84 grvnd
merke fleygir sueita.

25. Wiku þeir ut af vænne holl
vises madr ok Þialfe,
herra Þor ok hirden snioll
hlodz at skiallda alfe.

26. Ryckelega vard ʀasenn herd,
ʀenna toku badir;
Saudungs madr uar seinne ꜳ ferd,
siga gestnum dadir.

27. Halfan þottiz hreyter spiotz
hlaupa skeid uoll þenna,
þar kom Hvgi honum til motz
ok hefr þar aptr at renna.

28. Þvi fra ec annsa oflgann Þor,
ytar mega þat fregna,
hornnen kuedz hann harlla stor
hneyfa85 langt yfir þegnna.

29. „Dagliga hefe ec dryckv þreytt,“
dræser86 hleypir skida,
„ok so þiod af magne meitt
mest um heimen uida.“

30. Þegar at hoskur hringa Tyr
hrosa giorde listvm,
þa bar havldr j hurdar87 dyr
horn ꜳ lofa kuistum.

31. Þeingell talar ꜳ þenna hatt,
þacktr pelle hreinv:
„þat hafa lydir leikit þratt
at letta horne j einu.“

30532. Þegar88 ber ser Bolverks nidr
bior at uara skala,
kongrenn sier hann keppizt vidr
keyrir biartra stala.

33. Lystir hann at leita j fra
ok leit j hornnit sidan;
þottez ecki þuerra sia
þeingils89 drycken fridann.

34. Nu uill frægr fylkes mogr
freista en at þyrre,
seinlega uard solgen lỏgr
synu meir en fyrre.

35. Þar kom en at ereindit þraut
oflgum bavga þornne,
litit syndizt lavfa Gaut
lægia dryck j horne.

36. Diarfliga reyndi drycke þria
darra90 baur en sterki;
nv mega seggir sidan sia
sannliga ꜳ þvi merki.

37. Slungen taladi sleitv as
slaungvir biarga lavdri:
„kautt minn skaltu kundr Hars
kremma vpp af havdri.“

38. Þat var bragd med golldrum giortt
greitt vid Saudungs brodvr;
byckia leid j beckiar hiortt
bvdlvngs fressa modur.

39.91 Kautten þreif sa er knepti flogd,
kostr er styrkra handa;
þo var kyrtt firi kyngi brogd
kongsens dyr at standa.

30640. Eindridi spardi ecki hot,
yfrit giarnn til soma;
þa let kautrinn fremre fot
firazt brvdi Oma.

41. Loke bidr hann ei leita uidr
ok leidazt aptr j sæte:
„varlla gat nv Vidris nidr
ualldit kattar fæte.“

42. Þeingill talar af þvngum mod,
þa var glatt j hollv:
„læging þicker landzsens þiod
at lemia þic med ollv.

43. Werdr þv eigi af verkvm stor
hia vorum gorpvm rikvm;
minkazt hefr en mickle Þor;
mest er logit af slikvm.“

44. Reidugligr uar Rymr at sia
ok reygdiz upp j sæte.
Hier hefe ec92 Grimnes goma lꜳ,
greitt93 vr hyggiv stræte.

1. Eɴ skal gleidia greppr94 ey
Geitis folldar bala;
nu hefe eg Gress hid fiorda fley
fundit runnum stala.

2. 18vTueggia arfe treyste ꜳ sic,
talar hann þa til lioda95:
„huer er fus til fangs uid mic
fædir Gialpar stoda96?“

3073. „Modur hef ec“, kuad mygir, „att“,
mundar hvitra suella,
„nv er97 hon meidd j meinum þratt;
man ec hon kune at fella.“

4. Þegar at98 frettu99 fylkirs greinn
frægar kongsens þiodir,
þa kom grimm j gattar100 hrein101
galdra klungrs modir.

5. Koppum syndiz kerlling stor,
komin þo syntt102 j elle;
rygr tok ok red ꜳ Þor,
Rymur vard laus ꜳ uelle.

6. Bolgen var hon ok blanvd oll,
bognnvd syntt j lendum,
goma spiot ꜳ gryte þoll
glikuz brodi strendum.

7. Ecki hafdi hann orkv uid,
allr er Þor ꜳ reike,
hrocktiz103 gridr um hilmis nid,
hord uar næsta j leiki.

8. Stiga grvnd var stird sem tre,
stod firi hueriv bragdi;
Sonung vard at siga kne,
so er greintt af flagdi.

9. Atlle feck vid undrin stor
æsta reidi ok stranga;
kerlling huarf, en kappinn Þor
kuedz j Asgard langa.

30810. „Þik skal104 leida langt fra borg“,
Loki tok so til orda,
„fella þa enu fostu sorg,
er feck þier galdra skorda.

11. Þeingill segi eg þier firi mic,
þat þarf ecki at liona,
ec hefe brogdvm beittan105 þic
ok badi þina þiona.

12. Þa er þu greipzt med grimdum æstr
geira nestit þunga,
gress uar stinnv stali læstr
en sterke Skrimnnis lunga.

13. Þa er þu hogg med hamri laust
ok hugdir oss at bella,
biarg uard firi ok buit med travst;
bane min uar þat ella.

14. Þui skal lysa at Loptr fyr
lek j kongsens ranne;
geyselengi bar gloandi hyr106
grad af ydrum manne.

15. Þier kom horn af hofi fyllt
harlla107 stortt at mvnni;
þat hafa stridir straumar fyllt
stikill108 uar lettr j unni.

16. Þa er þu bior j barka holl
buen letz þier at renna,
þat mvnv sidan siofar foll
suerda briotar kenna.

17. Þar sem kottrin, keisiv briotr,
kom firi hessi109 sniallan,
þat var Midgardz linne liotr,
er liggr vm heimin allan.

30918. Þussa kvon var þeyiv fogr,
þa er hon110 beit ok reytti,
þat uar elli, Yggar mogr,
er orkv vid þic þreytti.

19. Nv hefi ec sagdar þravter þier,
þeim er ecki at halla;
þat er nv skyrtt at skilivmzt vier,
skrattenn taci ydr alla.“

20. Lodur hygzt þat lymskv troll
liosta fast med reidi;
þa var gramr ok hin hafva holl
horfen skiallda meide.

21. Ginnvngs flvtti ec goma haf
glęse meidvm uella.
Lokrvr skulv vær leggia af,
leidazt mvnv þær ella.