„Móðir mín í kví, kví“

«У овчарни моя мать»

Móðir nokkur kastaði barni sínu einhvern tíma út í flagpælu nokkra skammt frá kvíum. Sumarið eftir, nokkru fyrir réttir, átti að halda víkivaka um nótt að kirkju nokkurri og ætlaði kvensnift þessi þangað, en fékkst mjög um það að hún hefði ekki næg föt. Morguninn næsta fyrir dansfundinn var hún að mjólka ær í kvíum. Kom útburðurinn þá á kvíavegginn og kvað:

Какая-то мать однажды бросила своего ребёнка на каком-то голом перекопанном участке неподалёку от овчарен. Следующим летом, незадолго до рьеттира, в какой-то церкви ночью должны были устроить викиваки, и эта бабёнка собиралась туда, но много жаловалась на то, что у неё недостаёт одежды. Утром перед танцами она доила овец в овчарне. Тут утбюрд подошёл к стене овчарни и сказал:

Móðir mín í kví, kví,
kvíddu ekki því, því.
Ég skal ljá þér duluna mína að dansa í.

У овчарни моя мать, мать,
ни к чему здесь горевать,
я тебе мои лохмотья дам, чтоб в них плясать.

Sló hann síðan tuskunni í andlit henni. Missti hún sjónina og var blind síðan.

Затем он ударил тряпкой её по лицу. Она лишилась зрения, и с тех пор оставалась слепа.

Источник: Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri (1862), Jón Árnason.

Текст с сайта is.wikisource.org

© Ксения Олейник, перевод с исландского

Дата публикации: 04.11.2026

© Tim Stridmann