Sýn Gunnlaugs Briems

Mamma segir mér1 að þegar afi hennar Gunnlögur Briem2 hafi verið í Kaupmannahöfn þá hafi hann með engu móti getað sofnað eitt kvöld. Reyndi hann mikið til þess, en tókst ekki. Hann var búinn að slökkva svo dimmt var í herberginu. Einu sinni varð honum litið upp á þilið ofan við rúmið og sá hann þar dálítinn glampa eður birtu. Í miðjum glampanum sá hann glöggt mynd eins hins bezta vinar síns er þá var á Íslandi. Hann horfði á hana dálitla stund þangað til allt hvarf. Þetta þókti honum kynlegt og setti því á sig stund og dag. Skömmu seinna fékk hann bréf frá Íslandi og þar í var honum sagt lát vinar hans. Hafði það alveg borið upp á sömu stund og hann sá myndina.


1 Þ. e. Guðmundi á Hraunum Davíðssyni (á Hofi Guðmundssonar), en móðir hans var Sigríður Ólafsdóttir Briem.

2 Gunnlaugur Briem (1773–1834) sýslumaður á Grund dvaldist í Kaupmannahöfn 1788–1798.

Источник: Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri (1958), Jón Árnason, V. bindi, bl. 463.

© Tim Stridmann