Einhverju sinni gekk María Jesú móðir með sjóvarströndu og sá hvar lifandi koli lá í fjörunni. Hún mælti þá: „Þar liggur þú, fagur fiskur á sandi,“ en er hún mælti þetta þá skekkti kolinn til munninn á móti henni. Þá mælti hún: „Það læt ég um mælt að þú sért jafnan munnljótur héðan í frá.“ Og því er kolinn æ síðan munnófríður.
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1956), Jón Árnason, IV. bindi, bls. 66.