Einu sinni gekk sankti María með sjó. Þá kom lúða og skældi sig framan í hana. „Sértu (eða sért æ) svo frýn, kella,“ sagði María, og síðan hefir lúðan bæði augun í sömu kinninni, áður voru þau sitt í hvorri kinn.
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1956), Jón Árnason, IV. bindi, bls. 66.