Það er í munnmæli að þegar séra Hallgrímur Pétursson kom frá vígslu kom hann seint um kveld á bæ, guðaði á glugga, en inni fyrir var kerling sem spurði tíðinda. Þá svarar gesturinn: „Og ekki nema það að þeir eru nýbúnir að vígja hann Hallgrím.“ „Og allan skrattann vígja þeir,“ svaraði kerling.1 En Hallgrímur hafði gaman af svarinu og er það síðan haft fyrir máltæki.
1 [Jón Borgfirðingur bætir við: „Hvað var að honum?“ segir prestur. „Var hann þjófur?“ „Ekki stal hann strákurinn, en pöróttur var hann.“]
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1954), Jón Árnason, II. bindi, bls. 496.