Einu sinni ætlaði kerling ofan lúkugatið og fram í baðstofu. En í stiganum skriðnaði henni fótur, stakkst á höfuðið og hálsbrotnaði. En í fluginu heyrðu menn til kerlingar: „Ég ætlaði ofan hvort sem var.“ Þetta er síðan haft að máltæki ef einhverjum ferst hrapallega og lætur sér ekki bilt við verða: „Ég ætlaði ofan hvort sem var.“
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri (1862), Jón Árnason.
Текст с сайта is.wikisource.org