„Hafðu þá þetta höfuðpaurinn“

«А вот тебе, большая шишка!»

Kerling nokkur er fór á milli manna kom einu sinni á sýslumannssetur eitt og beiddist gistingar og var henni sögð hún heimil; dróst svo til að hún varð þar nokkurn tíma. Eitt kveld þá allir voru komnir í baðstofu var farið að tala um afturgöngur og drauga og hlustaði kerling á það þegjandi þar til hún segir: „Mikið er hvernin unga fólkið er orðið, það hræðist allt; öðru vísi var ég á þess aldri“ — og annað þvíumlíkt rausaði hún. Sýslumaðurinn hlustaði á tal hennar og hafði gaman af. Síðan segir hann við ráðsmann sinn að hann skuli loka sig úti um það leyti sem kerling sé vön að hella úr kopp sínum, og gjörir hann það. Síðan kemur kerling með koppinn í hendinni og lýkur upp bænum og verður vör við eitthvað úti, því sýslumaður gekk um gólf og lét snörla í sér; heyrir hann þá að kelling raular fyrir munni sér:

Некая старуха, которая скиталась от человека к человеку, пришла как-то раз в усадьбу одного сислюманна и попросилась на ночлег, ей его предоставили, и она задержалась там на некоторое время. В один вечер, когда все собрались в бадстове, разговор зашёл о «возвращенцах» и драугах, и старуха молча слушала, а потом говорит:

— Странно, какая пошла молодёжь — всего боится! Я в этом возрасте — другое дело, — и она болтала ещё прочее тому подобное.

Сислюманн послушал её речи, и его это позабавило. Позже он говорит своему управляющему, чтобы тот запер дверь и оставил его снаружи в то время, когда старуха обычно выливает свой горшок, и он делает это. Затем приходит старуха с горшком в руке, отпирает дом и замечает что-то снаружи, поскольку сислюманн расхаживал взад-вперёд и издавал хрипы; тут он слышит, как старуха напевает себе под нос:

Því næst skvettir hún úr koppnum og segir: „Hafðu þá þetta, höfuðpaurinn,“ og fór eftir það burt. En sýslumaður henti gaman að djarfleik kerlingarinnar.

Потом она выливает горшок и говорит:

— А вот тебе, большая шишка! — и после этого она ушла.

А сислюманна позабавила старухина смелость.