Hjálpræðis hjálmur og spjót

Шлем и копьё спасения

Kelling ein sem mikinn trúnað hafði á draugum og djöflagangi var vön í rökkrunum að draga sig út með kollu sína og hella úr henni, söng jafnan fyrir munni sér þá er hún hökti fram göngin stef þessi:

У одной старухи, которая сильно верила в драугов и явление дьявола, имелась привычка в сумерках выползать на улицу со своим горшком и выливать его, когда ковыляла по проходам, она всякий раз напевала себе под нос этот припев:

„Meðan hjálpræðis hjálm og spjót
í höndum mínum ég ber
óhræddur geng ég illum mót
öndum og myrkra her.“

Спасенья шлем и копьё несу
покуда в руках моих,
без страха против ратей иду
мрака и духов злых.

Источник: Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri (1862), Jón Árnason.

Текст с сайта is.wikisource.org

© Ксения Олейник, перевод с исландского

Дата публикации: 04.10.2026

© Tim Stridmann