Á nýjársnótt verða margir hlutir undarlegir. Það er eitt að kýr mæla þá1 mannamáli og tala saman. — Einu sinni lá maður úti í fjósi á nýjársnótt til þess að heyra hvað kýrnar töluðu. Hann heyrir þá að ein kýrin segir: „Mál er að mæla (aðrir: mæra).“ Þá segir önnur: „Maður er í fjósi.“ „Hann skulum vér æra,“ segir þriðja kýrin. „Áður en kemur ljósið,“ segir hin fjórða. Frá þessu gat maðurinn sagt morguninn eftir, en ekki fleiru því kýrnar höfðu ært hann.
1 Sumir segja að kýr tali á Jónsmessunótt, sbr. Volkss., 170. bls., og enn aðrir á þrettándanótt (sbr. Kvæði Eggerts Ólafssonar, 220. bls., Búrdrífuvísur, 5. vísu) eins og næsta saga á eftir sýnir sem sýnist vera skeytt saman af þessari sögu og af einni kúaþulunni.
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1954), Jón Árnason, I. bindi, bls. 609.