[Sama heimild og XI].
Guðmundur hét prestur Jónsson við Hellna (1695–1707) og síðar prestur að Helgafelli. Er sagt hann hafi skilið fuglamál. Það var eitt sumar, að Helgafellskirkja var í smíðum, og bar þá svo til, að hrafn settist á kirkjuburstina og gargaði þar mjög ámátlega. Mælti þá einn af smiðunum, að gaman væri að vita, hvað krummi væri að segja. „Ekki er víst,“ sagði prestur, „að ykkur mundi þykja svo gaman að því, ef þið vissuð hvað það væri. Segir hann, að eg muni dauður á morgun“. Smiðirnir tóku því fjarri, að svo væri. Daginn eptir bar svo til, að prestur fór með tveimur stúlkum á kænu til hólma, sem þar er í vatni hjá bænum, og drukknaði þar.1
1 Alment er talið, að séra Guðmundur drukknaði í Hofstaðavogi á heimleið frá messu í Bjarnarhöfn annan sunnudag í föstu um veturinn (= 8. Marts) 1716. Er því eins og hér sé blandað sögnum um séra Guðmund og séra Sigurð Jónsson, sem drukknaði í Helgafellsvatni 1624.
Источник: Þjóðsögur og munnmæli (1899), Jón Þorkelsson, bls. 15.