Smalarnir frá Snorrastöðum

Пастухи из Сноррастадира

Smalar tveir frá Snorrastöðum og Ytrigörðum í Kolbeinsstaðahrepp tóku ráð sín saman og lögðust báðir út í hellri nokkrum í Eldborgarhrauni út undan Eldborg, og sést enn fyrir rúmi þeirra af grjóthleðslu sem þar er. Gistu þeir þar á þriðja ár; vatnsból sitt höfðu þeir í tjörn einni fyrir norðan Eldborgargötu. Seinasta sumarið sem þeir voru í útlegðinni var stúlka að smala frá Ytrigörðum út í hrauni og sér hún mann sem er að sækja vatn. Sleppir hann því er hann sér stúlkuna og fer að elta hana og hættir ekki fyrr en hann kemur heim undir tún á Ytrigörðum; missir hann þá af henni og snýr við það aftur.

Двое пастухов из Сноррастадира и Итригардара в Кольбейнсстадахреппе сговорились и поселились в изгнании в пещере на лавовом поле Эльдборгархрёйн под горой Эльдборг, и там до сих пор видна их кровать из сложенных камней. Они провели там три года; источником воды у них было озерко к северу от Эльдборгаргаты. В последнее лето, когда они жили в изгнании, девушка из Итригардара собирала овец на лавовом поле и увидела мужчину, который набирал воду. Он бросил своё занятие, когда увидел девушку, погнался за ней и не останавливался, пока не оказался у туна в Итригардаре; тогда он упустил её и с тем повернул обратно.

Á áliðnu enu sama sumri var önnur stúlka frá Snorrastöðum að leita kúa út í hrauni og sér hún þá eldsloga þar út í hrauninu; gengur hún þangað og sér þá hvar tveir menn eru að gjöra til eða slátra stórgrip. Urðu þeir þá jafnskjótt varir við hana og veittu henni eftirför, en hún hljóp út í brunann í hrauninu og fleygir sér ofan í gjá eina svo að þeir misstu við það sjónar á henni, en hún heyrir að annar þeirra segir í því er hann stökkur yfir gjána: „Hún hefir vissulega drepið sig.“ Hverfa þeir við það heim til sín. En seinna um nóttina klifrast hún upp úr gjánni og fer heim, en um morguninn eftir er gjörð leit í hraunið og fundust þá híbýli þeirra og þeir sjálfir nokkru seinna út í Hafursfelli; vóru þeir þá handteknir og því næst af teknir eða hengdir í Steinboganum sem er lækur einn er svo nefnist skammt fyrir norðan Hítarnes, og eru þeir dysjaðir þar.

В конце того же самого лета другая девушка из Сноррастадира искала коров на лавовом поле и увидела там огонь; она пошла туда и увидела двух мужчин, которые резали или потрошили крупный рогатый скот. Они сразу заметили её и начали преследование, а она побежала по лавовому полю и бросилась в ущелье, так что они потеряли её из виду, но она слышала, что один из них сказал, прыгая через ущелье:

— Она, несомненно, убилась.

На этом они повернули к себе домой. Но позднее, ночью, она выбралась из ущелья и пошла домой, а на следующее утро устроили поиски на лавовом поле и тогда нашли их жилище, а некоторое время спустя и их самих на горе Хавюрсфетль; тогда их схватили и затем обезглавили или повесили у Стейнбойи — так называется ручей недалеко к северу от Хитарнеса, — и они были погребены там.