[…] garð er þat kallat ef lengi er talat um hit sama efni, sem Guðbrandr kvað í Svǫlu:
Upp dregr mǫkk hinn mikla
ok allar vísur þær er eptir fara eru af einu efni allt til stefja fram. Snyrða þykkir heldr bragarbót en spell ok skulu þá standa margir samhljóðendr eptir raddarstaf hinir sǫmu, ok síðast t eða r, sem Einarr kvað:
Elfr varð unda gjalfri
eitrkǫld roðin sveita
vitnis fell með vatni
varmt ǫldr í men Karmtar
Skarbrot er þat ef aukit er samstǫfu skammri í fyrsta vísuorði, svá at ófegra þykki, sem Óláfr Leggsson kvað:
Skúla’r bezt und báli
byrræfrs skǫpuð ævi.
Источник: Males M. Character, Provenance, and Use of the Icelandic Fifth Grammatical Treatise // Arkiv för nordisk filologi , Vol. 132 (2017), P. 121–138.
Текст подготовил к публикации на сайте Hrafn Hvíti