Йоун Хельгасон

У Тунгны

Я видел в песках, среди острых скал
яростной Тунгны теченье,
там Гельдингахнаппур закат разрезал
гигантской косматой тенью;
и Ледмундр вздымал в небесную высь
громаду своей вершины,
река бурлила, свергая вниз
свои ледяные глубины.

Я слышал старинных напевов лад,
язык поэзии древней,
там, где гремел и пел водопад
и пенились белые гребни.
Я был не один — мне были видны
горы в пустынном сиянье
и слышался голос моей страны,
сердца ее дрожанье.


Við Tungná

Við hrjóstrugan sand og við hrjúfan klett
heyrði ég Tungná niða.
Geldingahnappurinn glóði þar einn
og grá var hin tröllslega skriða.
Löðmundur stóð með sinn loðna feld
og lyfti tindóttum gnúpum,
en áin hverfðist í hröðum flaum
helköld í sínum djúpum.

Þar heyrði ég óspilltan hróðrarþátt
á heiðanna fornu tungu,
er straumurinn herti með sterkan róm
á stefjabálkunum þungu.
Og andvaka fann ég með ógn og dýrð
um öræfanóttina bjarta,
að loksins ég átti mér legurúm
við lands míns titrandi hjarta.

OCR: Captivitas

© Tim Stridmann