О, где ты,
правда — простая,
как вода
родниковая?
О, где ты, земля,
где живешь, ты,
красноречивей слезы немого,
светлее надежды прозревшего?
О, где ты,
правда простая,
я приду к тебе босой и услышу скрежет
железа.
Словно птица во тьме,
я далек от веры.
Знаю только, что сегодня ночью усну,
но не знаю, проснусь ли завтра.
Где ты, о, где ты?
Я — горсть праха,
ты — ветер…
Ó, hvar ert þú,
sannleikur einfaldleikans,
eins og rennandi vatn
frá uppsprettulind.
Ó, hvar er þitt land,
hreint eins og tár hins ómálga,
bjart eins og von furðuaugans,
er nýtur sólar í fyrsta sinn.
Ó, hvar ert þú,
sannleikur einfaldleikans,
berum fótum skal ég nema þitt járnkalda svar.
Eins og einmana fugl í myrkri
sit ég fjarri allri trú,
ég veit að óg sofna í nótt,
en ekki hvort ég vakna að morgni.
En hvar, ó, hvar?
Ég er lúka af mold,
þú ert vindur.
Перевод О. Чугай