Þótt fuglarnir þagni
og ég sjái ekki lengur
út úr augum
heyri ég sem í svefni
skelli bátanna.
Ég geng út.
Á meðan ég geri
mín fornu morgunverk
upp við minn gamla vegg,
þykist ég vera
að gá til veðurs,
hnusa,
en ég finn enga lykt.
Ungu stúlkurnar
ganga framhjá
í hreistruðum vinnuklæðum
og hlæja.
Ég segi:
Skyldu bátar mínir
róa í dag?
segi ég.