Skáld.
Hamingjunni má líkja við afbrýðisama konu,
sem hefur gefið þér ást sína og líkama sinn
og alið þér börnin með kvölum.
Fyrr eða síðar velur þú á milli konunnar og orðsins,
og sæði þitt fellur í grýtta jörð.
Atlot þín gefur þú snúrustaur bernsku þinnar
á beru holti þar sem vindarnir blása
og selta hafsins er orðin þurr í moldinni.
Snúrustaurinn hefur engar rætur, en er smíðaður í kross,
og þar muntu loks uppfestur í ömurleika karlmennskunnar
til að gráta, gráta þínum ófrjóu tárum,
þegar orðið, þegar einnig orðið hefur svikið þig.