Jólanótt í Kasthvammi

Рождественская ночь в Кастхвамме

Það skeði einhverju sinni að Hvammi í Laxárdal á þeim tímum sem messur tíðkuðust á jólanætur að maður sem heima var þar eftir hvarf á jólanótt, og fór svo tvær jólanætur, en þriðju jólanótt vildi enginn vera heima nema einn sem bauð sig fram til þess. Þegar nú fólkið var í burtu farið tók hann sér góða bók og las í henni þar til hann heyrði einhvern umgang frammi í bænum; þá slökkur hann ljósið og getur troðið sér milli þils og veggjar. Síðan færist nú þruskið inn að baðstofunni og gjörist nú æ ógnarlegra, skraf og háreysti, og þegar það er komið inn í baðstofu gaufar það í hvert horn og verður þá glaðværð mikil er það kemst að raun um að enginn muni vera heima. Kveikir það þá ljós, setur borð á mitt gólf, breiðir á dúk og ber á alls konar skrautbúnað og óútsegjanlegar dýrindiskrásir. Þegar bezt stóð nú á borðhaldinu stökk maðurinn undan þilinu og þá tók huldufólkið fjarskalegt viðbragð undan borðum út, og út og upp á heiði og beina stefnu að Nykursskál (það er stór kvos sunnan og austan í Geitafellshnjúk). Þetta fer maðurinn allt á eftir, en þarna hverfur honum fólkið í klappir. En hann fer heim og sezt að leifunum á borðinu, og bar ekki á neinu illu á jólanætur upp frá því. Eftir þetta var bærinn kallaður Kasthvammur af því ógnarlega kasti sem huldufólkið tók frá krásaborðinu.

Однажды в те времена, когда в рождественские ночи проводились богослужения, в Хвамме в Лаксаурдале пропал человек, который остался дома в рождественскую ночь, и так повторялось дважды, а в третью рождественскую ночь никто не захотел оставаться дома, кроме одного, который вызвался сам. Когда все ушли, он взял хорошую книгу и читал её, пока не услышал какое-то движение в сенях; тогда он погасил свет и смог протиснуться между обшивкой и стеной. Затем шорох приблизился к бадстове и становился всё более пугающим — болтовня и крики, и когда эти люди вошли в бадстову, то обшарили каждый угол и очень обрадовались, обнаружив, что дома никого нет. Тогда они зажгли свет, поставили стол посреди комнаты, расстелили скатерть и выставили всяческую роскошную утварь и неописуемые изысканные лакомства. В самый разгар застолья человек выскочил из-за обшивки, и тогда сокрытый народ в ужасе бросился из-за стола вон, вверх на пустошь и прямиком к Никюрсскаулю (это большая впадина к юго-востоку от вершины горы Гейтафетль). Человек преследовал их до самого этого места, но там они скрылись от него в скалах. А он отправился домой и сел доедать остатки на столе, и с тех пор в рождественские ночи не случалось ничего плохого. После этого хутор был назван Кастхвамм из-за того ужасного броска (kast), с которым сокрытый народ оставил стол с яствами.

Öðruvísi segja aðrir: Þegar fólkið stóð frá borðinu varð á eftir madama nokkur tigugleg. Hún hafði yfir sér grænt silkikast og náði maðurinn í það og reif úr því eða konan kastaði því af sér, og fyrir þetta er bærinn kallaður Kasthvammur. Silki þetta var lengi síðan brúkað fyrir altarisklæði í Þverárkirkju.

Другие рассказывают иначе: когда этот народ встал из-за стола, некая величественная дама замешкалась. На ней была зелёная шёлковая накидка, и человек ухватился за неё и сорвал, или же женщина сбросила её, и из-за этого хутор называется Кастхвамм. Позднее этот шёлк долго использовался как алтарный покров в церкви в Тверау.