Dauðra manna fylgjur

Фильгьи умерших

Það ber stundum við þegar einhver deyr að annaðhvort þar sem hann deyr eða annarstaðar sést vofa nokkur eða andi. Vofa þessi er ljósgrá og oftast í aflangri strókmynd. Hún sést ekki nema í myrkri. Hún líður til þangað sem loftstraumurinn ber hana; engum gerir hún mein. Þetta er dauðs manns fylgja.

Иногда случается, когда кто-нибудь умирает, что там, где он умер, или в другом месте появляется некий призрак или дух. Этот призрак светло-серого цвета и чаще всего в форме вытянутого столба. Его видно только в темноте. Он движется туда, куда его несёт поток воздуха; он никому не причиняет вреда. Это фильгья умершего.

Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1955), Jón Árnason, III. bindi, bls. 407.

© Тимофей Ермолаев, перевод с исландского

© Tim Stridmann