Það ber stundum við þegar einhver deyr að annaðhvort þar sem hann deyr eða annarstaðar sést vofa nokkur eða andi. Vofa þessi er ljósgrá og oftast í aflangri strókmynd. Hún sést ekki nema í myrkri. Hún líður til þangað sem loftstraumurinn ber hana; engum gerir hún mein. Þetta er dauðs manns fylgja.
Иногда случается, когда кто-нибудь умирает, что там, где он умер, или в другом месте появляется некий призрак или дух. Этот призрак светло-серого цвета и чаще всего в форме вытянутого столба. Его видно только в темноте. Он движется туда, куда его несёт поток воздуха; он никому не причиняет вреда. Это фильгья умершего.
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1955), Jón Árnason, III. bindi, bls. 407.
© Тимофей Ермолаев, перевод с исландского