„Þó varð eftir önnur ilin“

«Однако осталась одна ступня»

Á dögum Sigfúsar prófasts í Höfða Jónssonar sálaðist að Nesi þar í sókninni háöldruð kona er verið hafði öðrum konum fremri. Áður hún deyði mælti hún fyrir um ýmislegt og bað að líkami sinn yrði vandlega þveginn áður hún yrði kistulögð. Eftir að hún var liðin var allt gjört er hún beðið hafði og ekki út af neinu brugðið. Nóttina eftir að hún var kistulögð dreymir prófastinn kerlingu; þykir honum hún koma til sín mikið glöð og segir að mjög vel hafi fólkið farið með sig og allt það gjört er hún beðið hafi, einnig það að þvo sig dána. „Var það gjört,“ segir hún, „eins og ég bað, en þó varð eftir önnur iljin.“ Þykir honum hún lyfta upp öðrum fætinum og sýna sér iljina óþvegna. Síðan hvarf hún honum. Prófastur sagði drauminn og reyndist það að stúlku, dóttur- eða sonardóttur kerlingar, hafði verið skipað að þvo ömmu sína. Stúlkan var ung og líkhrædd, hafði hraða á þvottinum og rankaði hana við því að sér hefði gleymzt að þvo aðra iljina.

Во времена Сигфуса Йоунссона1, пробста в Хёвди, в тамошнем приходе в Несе скончалась женщина преклонного возраста, которая превосходила других женщин. Перед смертью она распорядилась о многих вещах и попросила, чтобы её тело тщательно вымыли, прежде чем положить в гроб. После того, как она умерла, всё было сделано, как она просила, ни от чего не отступив. На следующую ночь после того, как её положили в гроб, пробсту приснилась старуха; ему привиделось, как она явилась к нему очень радостная и сказала, что люди очень хорошо обошлись с ней и сделали всё, что она просила, в том числе помыли её мёртвую.

— Было сделано, как я просила, — говорит она, — однако осталась одна ступня.

Тут она подняла одну ногу и показала ему немытую ступню. Затем она исчезла. Пробст рассказал сон, и оказалось, что одной девушке, внучке старухи, было велено вымыть свою бабушку. Девушка была молода и боялась трупов, поторопилась с мытьём и смутно помнила, что забыла вымыть вторую ступню.