Draumur Gísla í Skál

Þegar Gísli var unglingur á Skál hjá Eiríki lögréttumanni Gíslasyni1 föður sínum dreymdi hann sig vera staddan í kirkjugarðinum þar. Sér hann þar gröf opna. Þar upp úr kemur dökkleitt naut með mannshöfði og syngur vers þetta:2

Sál mín í trú sannri gjör þú
syndanna iðran hreina.
Dómsdagur hér fyrir dyrum er;
dróttinn vill réttinn greina.
Bú þig snart við með beztan sið
burt frá syndum að sníða,
því klingir nú klár raustin sú:
„Komið til dómsins stríða.“

Litlu seinna dó presturinn þar og varð jarðaður í sömu gröf, líkast Einar móðurfaðir hans, prófastur á Prestsbakka.3

1 Eiríkur var uppi 1690 — um 1770.

2 Úti á spássíu: „Sálmabókinni á Hólum“, sbr. Sálmabók, Hólum 1751, 780. bls.

3 Sr. Einar Bjarnason á Prestsbakka á Síðu dó 1720.

Источник: Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri (1862), Jón Árnason.

Текст с сайта is.wikisource.org