Brennivínskúturinn

Бочонок с бреннивином

Einu sinni komu vermenn til Eiríks. Þá var kalt veður og frost mikið. Þeir báðu prest að gefa sér í staupinu, en hann sagðist ekkert vín eiga. Þeir báðu hann því ákafar og sögðu að ekki mundi vínlaust í Vogsósum ef vel væri leitað. Eiríki leiddist nauðið í þeim og sagðist ekki muna hvort hann ætti svolítinn laggadreitil í kútnum sem hann hefði fengið um daginn. Fór hann þá og sótti kútinn og fékk þeim. Hann bað þá vita hvort nokkuð væri í kútholunni og kúga hana. Þeir tóku við og heyrðu að dálítið gutlaði á kútnum. Glöddust þeir við og supu á allir, en einatt gutlaði viðlíka mikið á kútnum, og það eftir að allir höfðu þó sopið á honum eftir vild sinni. Eiríkur spurði hvort þeir vildu ekki ljúka þessum seytli, en þeir sögðust ekki geta það svona allt í einu. Hann spurði þá hvort þeir vildu ekki hafa kútinn með sér. Það þágu þeir og þökkuðu presti mikillega fyrir. Þar næst héldu þeir á stað. Drukku þeir úr kútnum þegar þá lysti og þó var ekki að heyra að neitt minnkaði á honum. Þegar þetta hafði lengi gengið segir einn þeirra að þetta sé ekki einleikið og muni Eiríkur nú hafa haft brögð í tafli við þá. Hann þrífur þá kútinn og kastar honum niður á stein. Brotnaði þá kúturinn sundur og var hann hvítur innan af myglu. Var ekki að sjá að neinn deigur dropi hefði í hann komið langalengi.

Однажды к Эйрику пришли рыбаки. Тогда была холодная погода и сильный мороз. Они попросили священника дать им выпивки, но он сказал, что у него нет бреннивина. Но они просили всё настойчивее и говорили, что бреннивин в Вохсоусе наверняка найдётся, если хорошенько поискать. Эйрику надоели эти просьбы, и он сказал, что не помнит, осталась ли хоть капелька в том бочонке, который он получил недавно. Затем он пошёл, принёс бочонок и вручил им. Он попросил их проверить, есть ли в бочонке что-нибудь и потрясти его. Они сделали это и услышали, что на донышке немного плещется. Они обрадовались, и все попили из него, но в бочонке всё так же раздавался плеск, даже после того, как все напились из него вволю. Эйрик спросил, не хотят ли они покончить с этим распитием, но они сказали, что не могут это сделать вот так сразу. Тогда он спросил, не хотят ли они взять бочонок с собой. Они согласились и от души поблагодарили священника. Потом они отправились в путь. Они отхлёбывали из бочонка, когда им хотелось, а между тем не было слышно, чтобы в нём хоть чуть-чуть поубавилось. Когда это продолжалось уже долгое время, один из них сказал, что дело тут нечисто и Эйрик, наверное, их провёл. Затем он схватил бочонок и бросил его на камень. Бочонок разбился, и внутри он был белым от плесени. Было видно, что давным-давно в него не попадало ни капли влаги.