Djöfullinn vildi ekki verða minni en guð, fór til og ætlaði að skapa mann. En sú tilraun fórst honum ekki höndulega því í staðinn fyrir að skapa mann varð kötturinn úr því og þó vantaði á hann skinnið. Sankti-Pétur aumkvaðist þá yfir þessa sköpun og skapaði skinnið á köttinn sem hér segir:
„Skrattinn fór að skapa mann,
skinnlaus köttur varð úr því;
helgi Pétur hjálpa vann,
húðina færði dýrið í.“1
Enda er skinnið hið eina sem þykir nýtandi af kettinum.
1 Aðrir (Norðlendingar) hafa vísuna þannig:
„Skrattinn fór að skapa mann
skringilega með hár og skinn,
andanum kom hann ekki í hann,
úr því varð þá kötturinn.“
[Enn hafa aðrir síðasta vísuorðið: „átti að heita Þórarinn.“]
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1954), Jón Árnason, II. bindi, bls. 7.