„Beiskur ertu nú, drottinn minn“

«Горек ты ныне, господь мой»

Einu sinni var kerling til altaris. Presturinn hafði ekki góðan augastað á kerlingu og er sagt hann gjörði það af hrekk, en sumir segja hann gjörði það af ógáti, að hann gaf kerlingu brennivín í kaleiknum. En kerling lét sér ekki bilt við verða og sagði það sem síðan er að orðtaki haft: „Og beiskur ertú nú, drottinn minn.“ Kerlingin hélt það væri fyrir sinna synda sakir að messuvínið væri svo beiskt.

Однажды некая старуха пришла причащаться. Священник старуху недолюбливал и утверждал, что сделал это шутки ради, но некоторые говорят, что он сделал так по неосторожности: он дал старухе в чаше бреннивин. Но старуха ничуть не удивилась и сказала то, что позднее стало присловьем:

— Горек1 ты ныне, господь мой!

Старуха подумала, что из-за её грехов вино для причастия оказалось таким горьким.