Kall einn missti konu sína sem Guðrún hét; hafði lengi fallið stirt á með þeim. Þegar hann kom heim frá jarðarför hennar og háttaði í rúmi sínu mælti hann: „Nú vantar mig Gunnu mína að jagast við.“
Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1958), Jón Árnason, V. bindi, bls. 397.