„Þú hefur það fyrir hitt okkar“

«Это тебе от нас»

Einu sinni var kaupamaður á bæ allan sláttinn. Bóndi galt honum kaupið um haustið; það voru kindur. Ekki var fleira fólk á bænum en kona bónda og dóttir og vóru þær í réttinni þegar bóndi afhenti kindurnar. Þá tók kona hans kind og gaf kaupamanni og sagði: „Þú hefir það fyrir hitt okkar, kaupi minn.“ Þá tók dóttirin aðra kind og gaf honum og talaði sömu orðum. Bóndi gaf honum þá þriðju kindina og sagði eins: „Þú hefir það fyrir hitt okkar, kaupi minn.“ Þá varð dóttirin hissa og kallaði upp yfir sig: „Nú, fór hann á hann föður minn líka?“ Þá varð bóndi ánægður því þetta fór eins og hann ætlaði. Þau urðu nú öll að meðganga og kaupamaður varð að gjalda töluverðar bætur svo bóndi léti þetta ekki koma fyrir yfirvöldin.

Однажды работник-подёнщик жил на хуторе весь сенокос. Осенью бонд выплатил ему жалование; это были овцы. На хуторе не было никого, кроме жены бонда и дочери, и они были в овечьем загоне, когда бонд вручал этих овец. Вот его жена взяла овцу, отдала работнику и сказала:

— Это тебе от нас, трудяга.

Затем дочь взяла другую овцу, отдала ему и сказала те же слова. Наконец, бонд дал ему третью овцу и тоже сказал:

— Это тебе от нас, трудяга.

Тут дочь изумилась и воскликнула:

— Неужели он взобрался и на моего отца?

Тогда бонд обрадовался, поскольку всё произошло так, как он задумал. Теперь всем им пришлось признаться, и работник был вынужден заплатить значительное возмещение, чтобы бонд не донёс об этом властям.

Источник: Íslenzkar þjóðsögur og ævintýri (1958), Jón Árnason, V. bindi, bls. 380–381.

© Тимофей Ермолаев, перевод с исландского

Дата публикации: 12.09.2025

© Tim Stridmann