Akraneskýrnar

Коровы на Акранесе

Nokkrir menn voru í hálfrokknu á ferð með sjó fram og urðu varir við sækúahóp skammt frá sjónum. Nú hljóp hver sem fætur toguðu að komast fyrir kýrnar áður en þær hlypu í sjóinn. Maðurinn einn, Gunnar að nafni, varð fljótastur og náði í öftustu kúna eða komst fram fyrir hana; kýrin hafði blöðru fyrir grönunum, og þegar maðurinn náði til að sprengja hana vildi kýrin ekki aftur í sjóinn; síðan var farið með hana heim í fjós til annara kúa og gafst ágæta vel. Frá henni eru komnar margar kýr á Akranesi og öngvar þvílíkar til mjólkur eða vaxtar. Þessi kýr var grá að lit eins og sækýr eiga ætíð að vera. Þessu líkar voru sögurnar.

Несколько человек шли вдоль моря в сумерки и заметили стадо морских коров неподалёку от берега. Тут каждый побежал со всех ног, чтобы опередить коров, прежде чем они скроются в море. Один человек, по имени Гюннар, оказался самым быстрым и поймал последнюю корову или преградил ей путь; у коровы был пузырь на ноздрях, и когда этот человек сумел его лопнуть, корова не захотела возвращаться в море; затем её отвели в хлев к другим коровам, и она проявила себя с наилучшей стороны. От неё произошло много коров на Акранесе, и не было подобных им по удою или размерам. Эта корова была серого цвета, какими всегда бывают морские коровы. Таковы были рассказы об этом.