„Upp mínir sex í Jesú nafni“

«Вверх, мои шестеро, во имя Иисуса!»

Eitt haust fóru sex menn í eftirleit. Var fyrirmaður ferðarinnar hraustmenni og fullhugi mikill. Þegar þeir voru komnir í fjarlægustu leitir hrepptu þeir byl svo þeir villtust og vissu ekki hvar þeir fóru. Eftir langan tíma fundu þeir að halla tók undan fæti. Komu þeir þá í dalverpi eitt og fundu því næst bæ fyrir sér; börðu þeir að dyrum. Karl einn kom til dyra, ljótur mjög og illilegur. Kvað hann það nýlundu að menn sæktu til byggða sinna og forvitnuðust um þær, og leit hann óhýru auga til gesta. Foringi þeirra varð fyrir svörum. Sagði hann hvernig á stóð um ferðir þeirra. Brauzt hann inn og þeir félagar hans með honum án þess karl gjörði að leyfa það eða banna. Þegar þeir höfðu setið um stund var þeim borið kjöt á skálum; gjörði það kona ein ungleg, en döpur mjög. Stóð karl á meðan í skáladyrum. Hún sagði í hálfum hljóðum: „Borðið þið við þann barminn sem frá ykkur snýr.“ Þeir þóttust sjá að við þann barminn var sauðakjöt, en mannakjöt við hinn. Síðan bar stúlkan af borði og dró af þeim vosklæði. Sagði hún þá enn í hálfum hljóðum: „Verið það varir um ykkur, farið ekki af nærklæðum og sofnið ekki.“

Одной осенью шестеро людей отправились на поиски овец. Предводитель поисков был человеком сильным и очень мужественным. Когда они достигли самой дальней точки своих поисков, они угодили в буран, так что заблудились и не знали, куда идут. Спустя долгое время они почувствовали под ногами уклон. Они пришли в небольшую узкую долину, после чего заметили впереди хутор; они постучали в дверь. К двери вышел старик, очень безобразный и злобный. Он сказал, это странное дело, что в его жилище наведались люди и проявляют любопытство, и нелюбезно посмотрел на гостей. Их предводителю пришлось отвечать. Он рассказал обстоятельства их путешествия. Он вломился внутрь, и его товарищи вместе с ним, не дождавшись разрешения старика или запрета. Когда они немного посидели, им принесли мясо в мисках; это сделала молодая, но очень грустная женщина. Старик тем временем стоял в дверях хижины. Она сказала вполголоса:

— Ешьте с того края, что обращён от вас.

Им показалось, что с того края была баранина, с другого — человечина. Затем девушка убрала со стола и сняла с них промокшую одежду. Ещё она сказала вполголоса:

— Будьте начеку, не снимайте нижнее бельё и не засыпайте.

Um nóttina var tunglskin. Svaf forsprakki eftirleitarmanna í rúmi sem skugga bar á og sagði hann lagsmönnum sínum að þeir skyldu ekki bæra á sér hvað sem á gengi fyrr en hann kallaði til þeirra. Stundarkorn eftir að þeir voru lagztir niður kom karl inn. Gekk hann að rúmi eins og þreifaði á brjósti hans og sagði: „Magurt brjóst, þreklaust.“ Þannig tók hann á þeim öllum og tautaði líkt fyrir munni sér. Seinast kom hann að rúmi forsprakkans og þegar hann tók á honum mælti hann: „Feitt brjóst, hugmikið.“ Síðan brá hann sér út í horn og greip þar öxi og snéri að rúmi foringjans. Sá hann hvað verða vildi og vatt sér ofan úr rúminu, en karl hjó í rúmið og missti hans. Greip maðurinn þá öxina og náði henni af karli. Karl æpti þá og mælti: „Upp mínir tólf í andskotans nafni.“ Maðurinn færði þá öxina í höfuð karls svo í heila stóð og hann féll, og mælti: „Upp mínir sex í Jesú nafni.“ Þá opnaðist hurð í gólfi niðri og kom upp mannshöfuð, en hinn hjó það af. Banaði hann þeim þar öllum tólf í kjallaradyrunum.

Ночью светила луна. Руководитель искателей спал в кровати, на которую падала тень, и он сказал своим товарищам, чтобы они не шевелились, что бы ни произошло, пока он не позовёт их. Вскоре после того как они улеглись, вошёл старик. Он подошёл к кровати одного, прикоснулся к его груди и сказал:

— Тощая грудь, слабак.

Так он обошёл их всех, бормоча подобное себе под нос. Напоследок он подошёл к кровати руководителя и, когда прикоснулся к нему, то молвил:

— Толстая грудь, смельчак.

Затем он метнулся в угол, схватил там топор и вернулся к кровати предводителя. Тот понял, что сейчас случится, и скатился с кровати, а старик ударил по кровати и не попал по нему. Тут мужчина схватил топор и вырвал его у старика. Тогда старик завопил:

— Вверх, мои двенадцать, во имя дьявола!

Тогда мужчина ударил старика топором по голове, так что он застрял в мозгу и тот погиб, и произнёс:

— Вверх, мои шестеро, во имя Иисуса!

Тут открылась створка в полу, и показалась человеческая голова, но он отрубил её. Так он убил всех двенадцать у входа в подвал.

Síðan fundu þeir kvenmann þann er hafði þjónað þeim til sængur um kvöldið. Var hún bóndadóttir úr Eyjafirði er karl hafði stolið og vildi neyða til að eiga elzta son sinn. En henni stóð stuggur af þeim, mest fyrir þá sök að þeir drápu alla er villtust til þeirra, og átu þá. Mikið fundu þeir þar fémætt og margt sauðfé var í dalnum. Réðist það af að foringi eftirleitarmanna varð eftir við annan mann stúlkunni til skemmtunar og til að gæta fjárins, að það félli ekki um veturinn fyrir það að það væri óhirt. Hinir eftirleitarmenn fóru heim. Um vorið flutti maðurinn stúlkuna norður og átti hana síðan að ráði föður hennar. Flutti hann síðan allt það sem í afdalnum var norður og reisti stórt bú og bjó þar vel og lengi.

Затем они нашли женщину, которая прислуживала им перед сном тем вечером. Она была дочерью бонда из Эйяфьёрда, которую старик похитил и хотел заставить выйти замуж за своего старшего сына. Но они вызывали у неё отвращение, в основном по той причине, что они убивали всех, кто забредал к ним, и ели их. Искатели обнаружили там много ценного и много овец в этой долине. Было решено, что предводитель искателей останется с одним человеком, чтобы развлекать девушку и ухаживать за овцами, чтобы те не погибли зимой, оставшись без присмотра. Остальные искатели вернулись домой. Весной мужчина отвёз девушку на север и затем женился на ней с разрешения её отца. Затем он перевёз всё, что было в той отдалённой долине, на север, построил большой хутор и жил там долго и счастливо.